تبلیغات
تبلیغات

زایمان طبیعی یا سزارین؟

۶

زایمان با شروع دردهای زایمانی آغاز می‌شود. رحم از یک بافت نیرومند عضلانی تشکیل شده است. در طول دوران بارداری، به دلیل تغییرات هورمونی، رحم در حالت آرامش قرار دارد. ولی با آغاز فرایند زایمان، انقباضات پیشرونده‌ای در آن القا می‌شود. انقباضات رحمی نیروی کافی را برای راندن جنین به سمت پائین و همچنین اتساع دهانة رحم فراهم می‌آورد. به تدریج و به دنبال دردهای زایمانی، دهانة رحم باز می‌شود و زایمان پیشرفت می‌کند.

 اگر در هر کدام از این مراحل اختلالی رخ دهد، فرایند زایمان پیشرفت نخواهد کرد و سلامت مادر و جنین به خطر خواهد افتاد. زایمان فرایندی طبیعی است. در حدود ۸۰ الی ۸۵ درصد زایمان‌ها نیاز به هیچ گونه مداخلة درمانی ندارند و به طور طبیعی رخ می‌دهند. و تنها در کمتر از ۱۵ درصد آنها، اقدام به مداخلات تهاجمی طبی ضروریست چرا که اگر در این موارد سزارین صورت نگیرد جان نوزاد و حتی در مواردی جان مادر در مخاطره خواهد بود.،،،،،،،،در ادامه می خوانید

pezeshkan.org


معاینات زنان، کنترل علائم حیاتی مادر و تحت نظر داشن تعداد و ریتم ضربان قلب جنین، از جمله اقداماتی است که برای هدایت زایمان طبیعی صورت می‌گیرد. زایمان طبیعی شامل سه مرحله است. از شروع انقباضات یا دردهای واقعی تا اتساع کامل دهانة رحم، مرحلة اول نامیده می‌شود. این مرحله در زنان بارداری اول حدود ۶ الی ۱۸ ساعت و در زنان چندزا ۳ الی ۱۰ ساعت به طول می‌انجامد. مرحلة دوم شامل اتساع کامل دهانة رحم تا تولد نوزاد است. زمان متوسط برای این مرحله ۵۰ دقیقه می‌باشد.

 

 

فاصلة زمانی لازم برای دفع جفت، ۵ الی ۳۰ دقیقه پس از خروج جنین است. در برخی موارد زایمان سیر طبیعی خود را طی نمی‌کند و برای خارج کردن جنین، اقدامات مداخله گرانه انجام می‌شود. از مهمترین این مداخلات، جراحی بزرگ سزارین است. سزارین به معنای خارج کردن جنین از محل برش جدار شکم و دیوارة رحم است. هر گاه به دلیل تنگی لگن مادر یا بزرگی بیش ازحد بچه، زایمان طبیعی میسر نباشد، جنین در داخل رحم در وضعیت غیرطبیعی قرار گرفته باشد، ریتم ضربان قلب جنین تغییر کند، زایمان طبیعی بیش از زمان مقرر به طول انجامد، مادر باردار مبتلا به پرفشاری خون یا بیماری قند باشد، زایمان قبلی او به طریقة سزارین انجام شده باشد، یا هر گونه اختلال دیگری در پیشرفت زایمان رخ دهد، انجام جراحی سزارین برای حفظ سلامت مادر و جنین توصیه می‌شود. بر طبق آمارهای اعلام شدة وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، شیوع سزارین در ایران به طور متوسط، ۳ برابر بیشتر از آمارهای جهانی است و در مراکز شهری ۹/۴۱% و در شهر تهران، ۵۰% گزارش شده است. این در حالیست که در آمریکا و کشورهای غربی، تعداد عمل‌های سزارین، تنها از ۵/۴ درصد در سال ۱۹۶۵ میلادی به ۲۵ درصد در سال ۱۹۹۸ افزایش یافت. از این سال به بعد، آمار سزارین اندکی کاهش یافت یا تقریباً ثابت ماند و طبق پیشنهاد کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان به دنبال ۱۰% کاهش در طی یک دورة ده ساله این آمار به ۵/۱۵ درصد در سال ۲۰۱۰ در نظر گرفته شده است.

 

 

 در ایران زنان باردار این تصور نادرست را دارند که با انتخاب سزارین، هیچ گونه درد و مشکلی را تحمل نخواهند کرد. حال آنکه درد و عارضه پس از انجام سزارین ایجاد خواهد شد. از طرفی در کشور ما، تمایل متخصصان زنان و زایمان به انجام دادن سزارین، بیشتر از زایمان طبیعی است. چرا که هدایت زایمان طبیعی تا مرحلة آخر در حدود پنج برابر بیشتر از جراحی سزارین زمان نیاز دارد. اما تعرفه دریافتی از آن به مراتب کمتر است. مسئلة قابل توجه دیگر، تبدیل شدن سزارین، به اقدامی تجملی و لوکس است. متأسفانه زنان کشور ما با چنین دیدی به جراحی بزرگ و خطرناک سزارین نگاه می‌کنند و آن را روشی جهت تسکین درد زایمان تلقی می‌کنند. گروهی از مردم تصور می‌کنند که ضریب هوشی افراد حاصل از زایمان سزارین بالاتر از کسانی است که با زایمان طبیعی متولد شده‌اند. اما در واقع ارتباطی میان بهرة هوشی افراد و شیوة تولد آنان وجود ندارد، و حتی در برخی از تحقیقات، ضریب هوشی نوزادان حاصل از زایمان طبیعی، نسبت به نوزادان سزارینی، بالاتر گزارش شده است.

 

 

 برخی از زنان نیز صدمات و ضربه‌های زایمانی را مختص به زایمان طبیعی می‌دانند. گزارش‌های زیادی از فلج اعصاب بازویی، شکستگی جمجمه و سایر استخوان‌ها در نوزادانی که به طریق سزارین به دنیا می‌آیند، وجود دارد. تحت فشار قرار گرفتن قفسة صدری جنین در طی زایمان طبیعی، مایع داخل خانه‌های ششی ریة نوزاد را خارج می‌کند و در نتیجه، تنفس وی عمیق‌تر و سریع‌تر شروع می‌شود. از طرف دیگر، اغلب عوارض سزارین در دراز مدت خود را نشان می‌دهند.

 

 

 چسبندگی احشاء و نازایی از این قبیل عوارض هستند. میزان خون از دست رفته در حین عمل سزارین، حدود دو برابر زایمان طبیعی است. همچنین امکان آسیب دیدن مثانه و روده‌ها نیز وجود دارد. عفونت‌های رحمی و دستگاه ادراری، با شیوع ۱۲ درصد، از شایعترین عوارض سزارین هستند. سزارین نه تنها دارای خطرات و عوارض ناشی از اعمال جراحی و بیهوشی است، بلکه به علت بستری طولانی مدت پس از زایمان، بازگشت به فعالیت‌های عادی، طولانی‌تر خواهد بود و علاوه بر آن هزینه‌های گزاف لوازم جراحی و اتاق عمل و بستری طولانی مدت در بیمارستان، بار مالی زیادی را به خانواده‌ها و جامعه تحمیل می‌کند.

pezeshkan.org

 

+ نوشته شده توسط admin در ، ۳۸۲ بازدید ، بدون دیدگاه
موضوعات: زایمان طبیعی یا سزارین
برچسب‌ها: زایمان، زایمان در آب، زایمان طبیعی، سزارین، دوران بارداری، دهانه رحم
هیچ نظری برای این نوشته وجود ندارد، شما اولین نظر را بنویسید ...
 captcha 
 
نوشته‌های اخیر
نظرات اخیر برای نوشته‌ها